Powerfood op school

Bron: Fairtrade.nl

 

In mei 2017 bracht ik een bezoek aan de school van de kinderen van de kokosboeren in Sri Lanka. De school is de afgelopen jaren flink opgeknapt dankzij de goede verkoop van onze kokosmelk in Nederland. Het is een voorbeeldschool in de omgeving en het leerlingaantal stijgt gestaag. Ik snap dat wel! Praktijklessen koken, samenwerken in groepjes, lichte kleurige lokalen, een vrolijke sfeer…

 

Katrien Kloos, Communicatieadviseur: ‘De zon staat nog laag, maar je voelt al dat dit opnieuw een stikhete dag gaat worden. Om half 8 melden we ons bij het huis van Manori en Aruna, ons kokosboeren-echtpaar. De familie staat startklaar om naar school te vertrekken. Zoon Thesan en dochter Nishini klimmen tussen hun ouders in op de brommer. Wij gaan in de TukTuk achter ze aan. Op de smalle asfaltweggetjes tussen de rijstvelden lukt het ons aardig om ze bij te houden. Maar over het onverharde slingerpad door de bush raken we de brommer snel kwijt. Overal onderweg komen we kinderen in witte uniformen tegen. De TukTuk toetert er op los.

Na een kwartiertje blinkt tussen de bomen opeens de school op in de ochtendzon. Kleurige klaslokalen om een groot schoolplein omgeven door bomen en bloemen. Een speeltuin met schommels en speeltoestellen. En tientallen kinderen die opgewonden op en neer rennen vanwege ons bezoek. We krijgen een hartelijke ontvangst van de juffen en de hoofdmeester. Ik zie Nishini en Thesan nog net van de brommer klauteren en richting hun klas gaan.

Meditatie op het schoolplein

De luidsprekers op het schoolplein gaan aan. Tijd voor het uitgebreide ochtendgebed. De kinderen stromen uit hun klas en gaan keurig in rijen staan. Na een gezamenlijk begin vouwen ze hun handen en sluiten hun ogen. Meer dan vijf minuten lang staan ze doodstil met hun ogen dicht. Ik zie maar één jongetje stiekem spieken, benieuwd wat wij uitspoken. En één kleutermeisje dat wiebelt van haar ene voet op de andere. Maar verder… meditatie, opperste concentratie en rust. Opeens is er paniek. Een meisje achterin is flauwgevallen. Ze wordt snel naar een lokaal gebracht en krijgt water en alvast wat te eten van het ontbijt dat alle kinderen na het gebed samen in de klas eten. Rijst, ei, groenten. Gelukkig is ze snel weer helemaal in orde.

Presenteren in groepjes

Ik bof: de lessen staan vandaag ik het teken van eten. Ik ga in een klas zitten waar ze het hebben over het belang van vitamines en koolhydraten. De juf houdt allerlei groenten, fruit en knollen omhoog. Wat zit waarin? Daarna plakken kinderen plaatjes op grote posters en presenteren die in groepjes voor de klas. Dit lijkt warempel wel de Jenaplanschool in hartje Utrecht. Wat wordt hier leuk lesgegeven!

Kokossmoothie

In het praktijklokaal wordt intussen volop gekokkereld door kinderen met schorten voor en mutsjes op. Buiten voor het lokaal raspen Nishini en haar vriendinnen de kokos waarmee ze in de keuken hapjes klaarmaken. Zij zijn bezig met een smoothie. Hun ingrediënten: groene kruiden, kokos, zilvervliesrijst en knoflook. Supergezond, verzekeren ze me. In de lerarenkamer krijgen we even later vers uit de pan hun powerfood gepresenteerd. Het is inmiddels extreem warm en klam. Het lichtzoute kruidige drankje komt precies op het goede moment. Dit is de beste kokossmoothie die ik ooit proefde!

In de lerarenkamer praten we bij met het hoofd van de school, een gedreven man. Hij is heel trots op de vooruitgang die hij met zijn team tot stand heeft gebracht. Niet alleen de klaslokalen, speeltuin en praktijklokalen zijn opgeknapt, ook het onderwijs zelf verbeterde. Hij vertelt dat ze extra subsidie kregen van de overheid om de kwaliteit van hun onderwijs te behouden. Ze fungeren als voorbeeldschool in de wijde omgeving. Voor we vertrekken loop ik nog even langs het lokaal van Nishini. Nog eenmaal gooi ik de les overhoop. Een grote groep uitgelaten kinderen zwaait ons uit. Natuurlijk toeteren we flink terug.’